Decyzja o sprzedaży mieszkania to zazwyczaj jeden z ważniejszych momentów finansowych w życiu. Niezależnie od tego, czy jest to pierwszy krok do zakupu większego lokum, czy sposób na uwolnienie kapitału, kluczowe staje się zrozumienie konsekwencji podatkowych. Pytanie „sprzedaż mieszkania ile podatku?” pojawia się niemal natychmiast i słusznie, ponieważ prawidłowe rozliczenie z urzędem skarbowym pozwala uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek i potencjalnych kar. Zrozumienie przepisów, momentu powstania obowiązku podatkowego oraz dostępnych ulg jest niezbędne dla każdego, kto planuje transakcję sprzedaży nieruchomości.
W polskim systemie podatkowym dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stawka podatku jest progresywna i zależy od wysokości osiągniętego dochodu, jednak w przypadku sprzedaży nieruchomości najczęściej stosuje się jedną, stałą stawkę. Kluczowe jest właściwe określenie podstawy opodatkowania, czyli różnicy między ceną sprzedaży a udokumentowanymi kosztami zakupu i ewentualnych nakładów inwestycyjnych. Niewiedza w tym zakresie może prowadzić do zawyżenia lub zaniżenia należnego podatku, co w obu przypadkach jest niekorzystne.
Przepisy dotyczące opodatkowania sprzedaży nieruchomości ewoluowały na przestrzeni lat, a ich interpretacja może być złożona. Dlatego tak ważne jest, aby przed podjęciem ostatecznych decyzji skonsultować się z doradcą podatkowym lub zapoznać się z aktualnymi regulacjami prawnymi. Zrozumienie zwolnień podatkowych, takich jak popularna ulga mieszkaniowa, może znacząco wpłynąć na ostateczną kwotę podatku do zapłaty, a nawet całkowicie go wyeliminować. Poniższy artykuł ma na celu rozwianie wszelkich wątpliwości dotyczących tego, jakie podatki wiążą się ze sprzedażą mieszkania i jak prawidłowo podejść do tego zagadnienia.
Jak prawidłowo obliczyć podatek od sprzedaży mieszkania
Obliczenie podatku od sprzedaży mieszkania wymaga precyzyjnego określenia dochodu, który stanowi podstawę do opodatkowania. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem tym jest różnica między przychodem uzyskanym ze sprzedaży nieruchomości a kosztami jej nabycia, powiększona o udokumentowane nakłady poniesione w czasie posiadania nieruchomości. Kluczowe jest tutaj zrozumienie, co wchodzi w skład przychodu, a co można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, aby prawidłowo ustalić kwotę należnego podatku. Pamiętajmy, że dokładność w tym procesie jest fundamentem poprawnego rozliczenia.
Przychodem ze sprzedaży jest kwota, którą otrzymaliśmy od kupującego, pomniejszona o ewentualne koszty związane ze sprzedażą, takie jak prowizja biura nieruchomości czy koszty notarialne związane z zawarciem umowy kupna-sprzedaży. Ważne jest, aby wszystkie te wydatki były udokumentowane fakturami lub rachunkami. Następnie od tego przychodu należy odjąć koszty nabycia nieruchomości. Do kosztów nabycia zalicza się przede wszystkim cenę zakupu mieszkania, udokumentowaną umową kupna-sprzedaży, a także opłaty notarialne i sądowe związane z pierwotnym nabyciem. Jeśli mieszkanie było przedmiotem spadku lub darowizny, koszty nabycia ustala się na podstawie wartości, przy której zostało ono nabyte przez poprzedniego właściciela (jeśli było zwolnione z podatku) lub na podstawie wartości rynkowej w dniu nabycia, jeśli poprzedni właściciel zapłacił podatek.
Dodatkowo, do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć udokumentowane nakłady poniesione na ulepszenie nieruchomości, które zwiększyły jej wartość, takie jak remont generalny, przebudowa czy modernizacja. Nie obejmuje to jednak bieżących napraw i konserwacji. Po odjęciu wszystkich kwalifikujących się kosztów od przychodu, otrzymujemy dochód do opodatkowania. Od tej kwoty należy obliczyć należny podatek. Stawka podatku dochodowego od osób fizycznych wynosi 19%.
Istnieje jednak ważny wyjątek od tej zasady. Zgodnie z przepisami, jeśli sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat od daty nabycia lub wybudowania nieruchomości, dochód z takiej transakcji jest zwolniony z opodatkowania. Okres pięciu lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Na przykład, jeśli kupiłeś mieszkanie w marcu 2018 roku, to zwolnienie podatkowe zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2024 roku. Dlatego zawsze należy dokładnie sprawdzić datę nabycia swojej nieruchomości, aby upewnić się, czy kwalifikujesz się do tego zwolnienia.
Kiedy sprzedaż mieszkania jest zwolniona z podatku
Zrozumienie zasad dotyczących zwolnień podatkowych przy sprzedaży mieszkania jest kluczowe dla minimalizacji obciążeń finansowych. Polski system prawny przewiduje kilka sytuacji, w których dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nie podlega opodatkowaniu, co stanowi znaczącą ulgę dla wielu właścicieli. Najbardziej powszechnym i powszechnie znanym zwolnieniem jest wspomniane już zwolnienie wynikające z upływu pięcioletniego okresu posiadania nieruchomości. Jak już wspomniano, ten okres jest liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie lokalu. Jeśli spełniasz ten warunek, możesz być spokojny o brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego.
Oprócz zasady pięciu lat, istnieje również tzw. ulga mieszkaniowa, która pozwala na zwolnienie z podatku części lub całości dochodu, jeśli uzyskane środki zostaną przeznaczone na określone cele mieszkaniowe. Aby skorzystać z tej ulgi, sprzedaż musi nastąpić przed upływem trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Środki ze sprzedaży muszą być wykorzystane na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Obejmuje to między innymi zakup innej nieruchomości (lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, gruntu pod budowę), budowę własnego domu, rozbudowę lub nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego, a także remont lub modernizację innej nieruchomości, jeśli taka inwestycja ma na celu przystosowanie jej do własnych celów mieszkaniowych.
Ważne jest, aby pamiętać o terminach związanych z wykorzystaniem środków na cele mieszkaniowe. Zazwyczaj jest to dwa lata od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości, lub od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiła sprzedaż nieruchomości. Należy skrupulatnie dokumentować wszystkie wydatki związane z realizacją własnych potrzeb mieszkaniowych, ponieważ urząd skarbowy może poprosić o przedstawienie dowodów potwierdzających spełnienie warunków ulgi. Bez odpowiednich dokumentów, nawet spełnienie formalnych kryteriów może nie wystarczyć do skorzystania ze zwolnienia.
Oprócz tych głównych zwolnień, istnieją również inne, mniej powszechne sytuacje, w których sprzedaż mieszkania może być zwolniona z podatku. Należą do nich na przykład sprzedaż mieszkań nabytych w drodze dziedziczenia przez osoby, które nie były wcześniej właścicielami żadnej nieruchomości lub których własność była ograniczona do ułamkowej części nieruchomości. Każdy przypadek jest indywidualny i wymaga szczegółowej analizy przepisów oraz stanu faktycznego. Zawsze warto skonsultować się z doradcą podatkowym, aby upewnić się, czy w Twojej konkretnej sytuacji przysługują Ci jakieś zwolnienia podatkowe.
Sprzedaż mieszkania ile podatku zapłacisz jako osoba fizyczna
Jako osoba fizyczna, która sprzedaje mieszkanie, musisz liczyć się z potencjalnym obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Kluczowe dla określenia wysokości tego podatku jest ustalenie, czy od momentu nabycia nieruchomości do chwili jej sprzedaży upłynęło więcej niż pięć lat kalendarzowych. Jeśli tak, zgodnie z prawem, dochód uzyskany z takiej transakcji jest całkowicie zwolniony z opodatkowania. Jest to najprostsza i najbardziej korzystna sytuacja, która eliminuje wszelkie formalności związane z rozliczeniem podatkowym. Dzieje się tak dlatego, że ustawodawca zakłada, iż długoterminowe inwestowanie w nieruchomości ma charakter majątkowy, a nie spekulacyjny.
Jeżeli jednak sprzedaż następuje przed upływem wspomnianego pięcioletniego okresu, oblicza się podatek od osiągniętego dochodu. Jak już wcześniej wspomniano, dochód ten stanowi różnicę między przychodem ze sprzedaży a kosztami jego uzyskania. Stawka podatku wynosi 19% od tego dochodu. Podstawę opodatkowania można pomniejszyć o udokumentowane koszty nabycia nieruchomości, koszty związane ze sprzedażą (np. prowizja dla pośrednika, opłaty notarialne) oraz udokumentowane nakłady poniesione na ulepszenie nieruchomości, które zwiększyły jej wartość. Ważne jest, aby wszystkie te koszty były poparte odpowiednimi dokumentami, takimi jak faktury, rachunki czy umowy.
Po obliczeniu kwoty podatku, należy go zadeklarować i zapłacić do urzędu skarbowego. Termin złożenia deklaracji podatkowej (najczęściej PIT-39) to zazwyczaj koniec kwietnia roku następującego po roku, w którym nastąpiła sprzedaż. Na przykład, jeśli sprzedałeś mieszkanie w 2023 roku, masz czas na złożenie deklaracji i zapłatę podatku do 30 kwietnia 2024 roku. Warto pamiętać, że niezłożenie deklaracji lub nieterminowa zapłata podatku może skutkować naliczeniem odsetek karnych oraz ewentualnymi karami.
W przypadku skorzystania z ulgi mieszkaniowej, sytuacja jest nieco bardziej złożona. Jeśli sprzedajesz mieszkanie przed upływem pięciu lat, ale planujesz w ciągu dwóch lat od końca roku sprzedaży przeznaczyć uzyskane środki na własne cele mieszkaniowe, możesz skorzystać ze zwolnienia. W zeznaniu podatkowym należy wtedy zadeklarować zamiar skorzystania z tej ulgi, a po faktycznym wykorzystaniu środków przedstawić dowody ich przeznaczenia. Jeśli nie dopełnisz warunków ulgi, będziesz musiał zapłacić podatek od dochodu w standardowej wysokości 19%. Dlatego tak ważne jest precyzyjne planowanie i dokumentowanie wydatków związanych z własnymi potrzebami mieszkaniowymi.
Sprzedaż mieszkania ile podatku zapłacisz mając do czynienia z darowizną
Kwestia podatku od sprzedaży mieszkania staje się nieco bardziej skomplikowana, gdy nieruchomość została nabyta w drodze darowizny. W polskim prawie istnieje podatek od spadków i darowizn, który jest odrębnym podatkiem od podatku dochodowego. Jednakże, sposób nabycia nieruchomości w drodze darowizny ma bezpośredni wpływ na obliczenie kosztów uzyskania przychodu przy jej późniejszej sprzedaży. To właśnie te koszty decydują o tym, ile podatku dochodowego finalnie zapłacisz.
Gdy sprzedajesz mieszkanie, które otrzymałeś w darowiźnie, kosztem uzyskania przychodu nie jest jego wartość rynkowa w dniu darowizny, lecz wartość, przy której nabył je poprzedni właściciel, który dokonał darowizny, lub wartość poniesionych przez niego nakładów. Istotne jest, aby ta pierwotna wartość była udokumentowana. Jeśli osoba, która przekazała Ci mieszkanie w darowiźnie, nabyła je wcześniej w sposób, który podlegał opodatkowaniu, kosztem będzie cena zakupu wskazana w akcie notarialnym lub innej umowie. Jeśli darczyńca nabył nieruchomość w sposób zwolniony z podatku (np. przed 2007 rokiem lub w ramach umowy darowizny od najbliższej rodziny, która była zwolniona z podatku od darowizn), jego koszty nabycia przechodzą na Ciebie. Kluczowe jest pozyskanie od darczyńcy dokumentów potwierdzających te koszty.
Co więcej, jeśli Ty sam, jako obdarowany, poniosłeś wydatki związane z opłaceniem podatku od darowizny, to również można je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu przy późniejszej sprzedaży. To samo dotyczy udokumentowanych nakładów inwestycyjnych, które poczyniłeś w mieszkaniu po jego otrzymaniu w darowiźnie. Ważne jest, aby wszystkie te wydatki były skrupulatnie dokumentowane – fakturami, rachunkami, umowami. Bez nich urząd skarbowy może nie uznać ich za koszty uzyskania przychodu, co zwiększy Twój dochód do opodatkowania.
Podobnie jak w przypadku innych transakcji sprzedaży nieruchomości, jeśli od dnia nabycia mieszkania w drodze darowizny do dnia jego sprzedaży upłynęło więcej niż pięć lat kalendarzowych (liczone od końca roku kalendarzowego nabycia przez darczyńcę lub przez Ciebie, jeśli były wyższe koszty), dochód ze sprzedaży będzie zwolniony z podatku dochodowego. Warto jednak pamiętać, że nawet jeśli nie płacisz podatku dochodowego, musisz złożyć odpowiednią deklarację podatkową (np. PIT-39), wskazując, że dochód jest zwolniony. W przypadku wątpliwości co do prawidłowego ustalenia kosztów uzyskania przychodu lub zastosowania ulg, zawsze warto skonsultować się z doradcą podatkowym.
Sprzedaż mieszkania ile podatku zapłacisz jeśli kupiłeś je z kredytem hipotecznym
Posiadanie mieszkania zakupionego przy wsparciu kredytu hipotecznego nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od jego sprzedaży, jeśli transakcja następuje przed upływem pięciu lat od jego nabycia. Jednak sposób finansowania zakupu przy użyciu kredytu nie wpływa bezpośrednio na obliczenie podstawy opodatkowania w sposób, który można by uznać za niekorzystny. Wręcz przeciwnie, niektóre aspekty związane z kredytem mogą pośrednio wpłynąć na korzystniejszy wynik podatkowy.
Podstawą opodatkowania jest nadal różnica między przychodem ze sprzedaży a udokumentowanymi kosztami uzyskania tego przychodu. Koszty nabycia mieszkania obejmują cenę zakupu, którą zapłaciłeś, niezależnie od tego, czy była finansowana ze środków własnych, czy z kredytu. Oznacza to, że kwota samego kredytu nie jest kosztem uzyskania przychodu w momencie zakupu, ale cena, którą zapłaciłeś sprzedającemu, jest kluczowa. Jeśli kupiłeś mieszkanie za 500 000 zł, a sprzedajesz je za 700 000 zł, to potencjalny dochód to 200 000 zł, pomniejszone o inne koszty.
Ważnym aspektem, który może wpłynąć na korzyść podatkową, jest możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odsetek od kredytu hipotecznego, które zostały zapłacone w okresie posiadania nieruchomości. Jednakże, według aktualnych przepisów, odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania, które jest Twoim miejscem zamieszkania, nie są już kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży. Do niedawna istniała taka możliwość, ale przepisy uległy zmianie. Należy zatem bardzo dokładnie sprawdzić aktualne regulacje prawne dotyczące możliwości zaliczenia odsetek od kredytu do kosztów, gdyż przepisy podatkowe potrafią się szybko zmieniać. Warto jednak pamiętać, że jeśli mieszkanie nie było Twoim miejscem zamieszkania, ale na przykład było wynajmowane, to odsetki mogły być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu z najmu, co pośrednio obniżało podstawę opodatkowania tego najmu.
Do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć również inne wydatki związane z nabyciem mieszkania, takie jak opłaty notarialne, sądowe, podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC), a także koszty remontów i modernizacji, które podniosły wartość nieruchomości. Te koszty są niezależne od sposobu finansowania zakupu. Dlatego, nawet jeśli kupiłeś mieszkanie na kredyt, kluczowe jest zebranie wszystkich dokumentów potwierdzających poniesione wydatki, ponieważ to one pomniejszą Twój dochód do opodatkowania.
Jeśli sprzedaż mieszkania następuje po upływie pięciu lat od jego nabycia, dochód ze sprzedaży jest zwolniony z podatku dochodowego, niezależnie od tego, czy było ono kupione na kredyt, czy za gotówkę. Należy jednak zawsze złożyć odpowiednią deklarację podatkową, informując o zwolnieniu. W przypadku wątpliwości, szczególnie dotyczących możliwości zaliczenia odsetek od kredytu do kosztów, zawsze zaleca się konsultację z profesjonalnym doradcą podatkowym.
Sprzedaż mieszkania ile podatku zapłacisz jeśli masz do czynienia z prawem dożywocia
Nabycie prawa dożywocia do mieszkania, a następnie jego sprzedaż, to sytuacja podatkowa, która wymaga szczególnej uwagi. Prawo dożywocia polega na tym, że osoba przenosząca własność nieruchomości zobowiązuje się do zapewnienia dożywotnikowi odpowiedniego utrzymania, przy czym mieszkanie pozostaje w posiadaniu osoby zobowiązanej do jego utrzymania. W praktyce oznacza to, że dożywotnik formalnie nie posiada mieszkania, ale ma prawo w nim mieszkać i być utrzymywanym. Sprzedaż takiego mieszkania rodzi pytania o podstawę opodatkowania i wysokość należnego podatku.
Podstawą opodatkowania przy sprzedaży mieszkania obciążonego prawem dożywocia jest, podobnie jak w innych przypadkach, dochód uzyskany ze sprzedaży. Dochód ten oblicza się jako różnicę między ceną sprzedaży a udokumentowanymi kosztami nabycia nieruchomości, powiększoną o udokumentowane nakłady. Kluczowym elementem w tym przypadku jest prawidłowe ustalenie kosztów nabycia. Jeśli mieszkanie zostało nabyte w zamian za ustanowienie prawa dożywocia, kosztem nabycia jest wartość rynkowa tego mieszkania w dniu nabycia. Wartość ta powinna być określona na podstawie operatu szacunkowego rzeczoznawcy majątkowego lub na podstawie umowy notarialnej, w której strony określiły wartość przenoszonej nieruchomości.
Jednakże, jeśli w ramach umowy dożywocia zostało ustanowione prawo dożywotnika do zamieszkiwania w części lub całości nieruchomości, a jednocześnie dożywotnik jest utrzymywany przez właściciela, należy uwzględnić wartość tych świadczeń. Prawo dożywocia jest umową wzajemną, a jego wartość rynkowa może być różnie interpretowana. Wartość świadczeń ponoszonych na dożywotnika (np. czynsz, opłaty, wyżywienie, opieka) może być uznana za koszt uzyskania przychodu w momencie sprzedaży nieruchomości. Jest to jednak złożona kwestia i wymaga szczegółowej analizy konkretnej umowy dożywocia oraz przepisów podatkowych.
Bardzo ważne jest, aby w umowie sprzedaży mieszkania obciążonego prawem dożywocia jasno określić sytuację dożywotnika. Zazwyczaj, aby ułatwić sprzedaż, prawo dożywocia jest znoszone w momencie transakcji. Może to nastąpić poprzez zawarcie dodatkowej umowy między dożywotnikiem a obecnym właścicielem, gdzie dożywotnik zrzeka się swojego prawa w zamian za określoną rekompensatę finansową lub inne świadczenia. Ta rekompensata może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodu przez sprzedającego. Należy jednak pamiętać, że takie zrzeczenie się prawa dożywocia również może podlegać opodatkowaniu, ale już po stronie dożywotnika.
Podobnie jak w każdym przypadku sprzedaży nieruchomości, jeśli od daty nabycia mieszkania (w tym przypadku od daty ustanowienia prawa dożywocia, które formalnie jest nabyciem) upłynęło więcej niż pięć lat kalendarzowych, dochód ze sprzedaży będzie zwolniony z podatku dochodowego. Pamiętaj, aby zawsze dokładnie analizować umowę dożywocia i konsultować się z doradcą podatkowym, aby prawidłowo ustalić koszty uzyskania przychodu i zastosować wszelkie dostępne ulgi. Niewłaściwe rozliczenie może prowadzić do niekorzystnych konsekwencji podatkowych.
Sprzedaż mieszkania ile podatku zapłacisz jeśli kupiłeś je w spadku
Nabycie mieszkania w drodze spadku jest częstą sytuacją, która rodzi pytania o obowiązki podatkowe przy jego późniejszej sprzedaży. W polskim prawie istnieje podatek od spadków i darowizn, który jest naliczany od momentu nabycia spadku. Jednakże, sposób nabycia nieruchomości w spadku ma kluczowe znaczenie dla ustalenia kosztów uzyskania przychodu przy jej sprzedaży, a tym samym dla kwoty podatku dochodowego, który będziesz musiał zapłacić. To właśnie te koszty decydują o ostatecznym wyniku podatkowym.
Kluczowym elementem dla obliczenia podatku dochodowego od sprzedaży mieszkania nabytego w spadku jest ustalenie jego kosztów nabycia. Jeśli spadkobierca nabył nieruchomość w drodze spadku, to kosztami uzyskania przychodu są: wartość rynkowa rzeczy lub praw majątkowych, które pozostały w spadku po śmierci spadkodawcy, ustalona na dzień powstania obowiązku podatkowego (czyli na dzień uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia), a także udokumentowane koszty związane z nabyciem spadku, takie jak opłaty sądowe, koszty notarialne, podatek od spadków i darowizn (jeśli był zapłacony). Wartość rynkową ustala się zazwyczaj na podstawie wyceny rzeczoznawcy majątkowego lub na podstawie cen podobnych nieruchomości w danej lokalizacji.
Jeśli spadkodawca nabył nieruchomość wcześniej w sposób, który wiązał się z poniesieniem kosztów (np. kupił ją za określoną kwotę), a Ty jako spadkobierca nie ponosisz kosztów związanych z podatkiem od spadków i darowizn (np. z powodu zwolnienia dla najbliższej rodziny), to do kosztów uzyskania przychodu przy sprzedaży można zaliczyć właśnie te pierwotne koszty nabycia przez spadkodawcę. Należy jednak posiadać dokumenty potwierdzające te koszty, np. akt notarialny zakupu spadkodawcy. Jest to tzw. zasada „przejścia kosztów”.
Należy pamiętać, że podatek od spadków i darowizn jest odrębnym podatkiem i jego zapłacenie nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży. Zwolnienie z podatku od spadków i darowizn przysługuje najbliższej rodzinie (tzw. grupa zero, w tym małżonkowie, zstępni, wstępni), pod warunkiem zgłoszenia nabycia spadku do urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy. Jeśli zwolnienie z podatku od spadków i darowizn nie przysługuje, jego kwota jest kosztem uzyskania przychodu przy późniejszej sprzedaży.
Tak jak w każdym innym przypadku, jeśli od daty nabycia mieszkania w spadku (czyli od daty śmierci spadkodawcy, od której liczone jest powstanie obowiązku podatkowego w spadku) do dnia jego sprzedaży upłynęło więcej niż pięć lat kalendarzowych, dochód ze sprzedaży będzie zwolniony z podatku dochodowego. Niezależnie od tego, czy skorzystałeś ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, czy go zapłaciłeś, pamiętaj o złożeniu odpowiedniej deklaracji podatkowej po sprzedaży mieszkania. W przypadku wątpliwości dotyczących prawidłowego ustalenia kosztów nabycia, zawsze warto skonsultować się z doradcą podatkowym.
O autorze
