Decyzja o sprzedaży mieszkania to często jedna z największych transakcji finansowych w życiu. Proces ten wiąże się z wieloma formalnościami prawnymi i podatkowymi, a jednym z kluczowych pytań, które pojawia się w głowach sprzedających i kupujących, jest właśnie kwestia ponoszenia kosztów notarialnych. Zrozumienie, kto i za co płaci, jest fundamentalne dla sprawnego przebiegu transakcji i uniknięcia nieporozumień. W niniejszym artykule zgłębimy ten temat, wyjaśniając szczegółowo podział obowiązków finansowych związanych z aktem notarialnym oraz przybliżając kwestie podatkowe towarzyszące sprzedaży nieruchomości.
Akt notarialny jest dokumentem urzędowym, który potwierdza zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości. Sporządza go notariusz, a jego rolą jest zapewnienie zgodności transakcji z prawem i ochrona interesów obu stron. Koszt sporządzenia takiego aktu stanowi znaczną część wydatków związanych ze sprzedażą mieszkania, dlatego jasne określenie jego dystrybucji jest niezwykle ważne. Zazwyczaj zasady te są negocjowane między stronami, ale istnieją pewne utarte zwyczaje i przepisy, które warto poznać.
W kontekście sprzedaży mieszkania, koszty notarialne mogą obejmować nie tylko samo wynagrodzenie notariusza za sporządzenie aktu, ale również opłaty sądowe za wpisy do księgi wieczystej, podatki od czynności cywilnoprawnych (PCC) czy opłaty za wypisy aktu. Podział tych kosztów może być różny i zależy od ustaleń między sprzedającym a kupującym, ale prawo jasno wskazuje pewne domyślne zasady, które warto znać.
Kto ostatecznie ponosi koszty notarialne w przypadku sprzedaży mieszkania
Podstawową zasadą w polskim prawie jest to, że koszty związane z zawarciem umowy ponosi zazwyczaj kupujący. Dotyczy to w szczególności taksy notarialnej, opłat sądowych związanych z wpisem własności do księgi wieczystej oraz podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). Wynika to z faktu, że to kupujący staje się nowym właścicielem nieruchomości i to on ponosi ciężar związany z nabyciem prawa własności. Sprzedający natomiast, zgodnie z przepisami, jest zwolniony z obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ nie nabywa niczego w zamian za sprzedaż, a jedynie pozbywa się posiadanego majątku.
Jednakże, prawo dopuszcza możliwość odmiennego uregulowania tych kwestii w drodze umowy między stronami. Oznacza to, że sprzedający i kupujący mogą w sposób dobrowolny ustalić inny podział kosztów notarialnych. Najczęściej spotykana sytuacja to ta, w której kupujący pokrywa większość kosztów, ale zdarza się, że strony dzielą się nimi po połowie, lub nawet sprzedający zgadza się pokryć część opłat, aby ułatwić transakcję. Warto jednak pamiętać, że wszelkie takie ustalenia powinny zostać jasno sprecyzowane w umowie przedwstępnej oraz w akcie notarialnym, aby uniknąć późniejszych nieporozumień.
Należy również rozróżnić koszty związane bezpośrednio z aktem notarialnym od innych wydatków, które mogą pojawić się w procesie sprzedaży. Na przykład, jeśli sprzedający decyduje się na profesjonalną sesję zdjęciową nieruchomości lub marketing, są to jego własne koszty związane z przygotowaniem oferty. Kupujący natomiast może ponosić koszty związane z uzyskaniem kredytu hipotecznego, takie jak wycena nieruchomości przez bank czy ubezpieczenie. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego rozliczenia transakcji.
Obowiązek zapłaty podatku dochodowego przy sprzedaży mieszkania

Okres ten liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Na przykład, jeśli kupiłeś mieszkanie w 2018 roku, to sprzedaż go w 2023 roku (po 31 grudnia 2023) będzie już zwolniona z podatku, ponieważ minęło pełnych pięć lat kalendarzowych. Jeśli jednak sprzedaż nastąpi wcześniej, sprzedający będzie zobowiązany do zapłaty podatku od dochodu uzyskanego ze sprzedaży. Stawka podatku wynosi zazwyczaj 19% i jest liczona od dochodu, który stanowi różnicę między ceną sprzedaży a kosztami uzyskania przychodu (np. ceną zakupu, nakładami na remonty potwierdzonymi fakturami).
Warto podkreślić, że nawet jeśli sprzedaż jest zwolniona z podatku dochodowego, sprzedający wciąż może być zobowiązany do złożenia odpowiedniej deklaracji podatkowej (np. PIT-39), informując urząd skarbowy o dokonanej transakcji. Niezłożenie deklaracji, nawet w przypadku braku obowiązku zapłaty podatku, może skutkować nałożeniem kar. Dlatego zawsze warto skonsultować się z doradcą podatkowym lub zapoznać się z aktualnymi przepisami, aby mieć pewność, że wszystkie formalności są dopełnione prawidłowo.
Praktyczne aspekty podziału kosztów notarialnych pomiędzy strony transakcji
Chociaż prawo wskazuje na kupującego jako stronę domyślnie ponoszącą większość kosztów notarialnych, w praktyce rynek nieruchomości często dyktuje własne zasady. Dużą rolę odgrywają tutaj negocjacje między sprzedającym a kupującym. W zależności od sytuacji rynkowej, stanu nieruchomości i atrakcyjności oferty, jedna ze stron może mieć silniejszą pozycję negocjacyjną.
W sytuacji, gdy jest wielu chętnych na dane mieszkanie, sprzedający może być mniej skłonny do ustępstw w kwestii podziału kosztów, oczekując, że kupujący pokryje standardowy pakiet opłat. Z drugiej strony, jeśli sprzedaż trwa długo lub nieruchomość wymaga sporych nakładów, sprzedający może być bardziej elastyczny, oferując pokrycie części kosztów notarialnych lub nawet całkowite przejęcie ich, aby przyspieszyć transakcję i zamknąć sprzedaż. Bardzo często spotykanym rozwiązaniem jest podział kosztów po połowie, co stanowi pewien kompromis i jest akceptowalne dla obu stron.
Kluczowe jest, aby wszelkie ustalenia dotyczące podziału kosztów zostały precyzyjnie spisane w umowie przedwstępnej. Taki dokument stanowi zabezpieczenie dla obu stron i zapobiega potencjalnym sporom w przyszłości. Umowa przedwstępna powinna jasno określać, kto pokrywa:
- Taksa notarialna za sporządzenie aktu notarialnego.
- Opłaty sądowe za wpisy w księdze wieczystej.
- Podatek od czynności cywilnoprawnych (choć zazwyczaj płaci go kupujący).
- Koszty wypisów aktu notarialnego.
- Ewentualne inne opłaty związane z transakcją, np. za sporządzenie umowy w języku obcym.
Dokładne sprecyzowanie tych kwestii pozwala uniknąć niedomówień i zapewnia płynny przebieg procesu finalizacji sprzedaży mieszkania.
Zasady pobierania przez notariusza opłat za czynności prawne
Notariusz jako funkcjonariusz publiczny, wykonujący zawód zaufania publicznego, ma obowiązek pobierania opłat za swoje usługi zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i ustalonymi stawkami. Wysokość taksy notarialnej jest regulowana przez Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej. Stawki te są uzależnione od wartości przedmiotu transakcji, czyli w tym przypadku ceny sprzedaży mieszkania. Im wyższa wartość nieruchomości, tym wyższa może być maksymalna taksa notarialna.
Notariusz, oprócz taksy, pobiera również inne opłaty, które są zazwyczaj stałe lub zależą od liczby sporządzanych dokumentów. Należą do nich opłaty sądowe za wpisy do księgi wieczystej, które są przekazywane do sądu wieczystoksięgowego, a także podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC), jeśli dotyczy on danej transakcji i jest pobierany przez notariusza jako płatnika. Notariusz jest zobowiązany do wystawienia szczegółowego rachunku, na którym wyszczególnione są wszystkie poniesione koszty, w tym jego wynagrodzenie, opłaty sądowe i ewentualne podatki.
Warto zaznaczyć, że notariusze często stosują stawki niższe niż maksymalne przewidziane w rozporządzeniu. W przypadku skomplikowanych transakcji lub gdy strony są stałymi klientami kancelarii, możliwe jest negocjowanie indywidualnych warunków cenowych. Jednakże, nawet w takim przypadku, wszystkie opłaty muszą być zgodne z przepisami prawa, a ich wysokość powinna być jasna i zrozumiała dla klienta. Klient ma prawo do uzyskania pełnej informacji o wszystkich kosztach przed przystąpieniem do sporządzania aktu notarialnego.
Kwestie dodatkowe związane ze sprzedażą mieszkania a koszty
Oprócz kosztów notarialnych i podatku dochodowego, proces sprzedaży mieszkania może generować szereg innych wydatków, o których potencjalni sprzedający i kupujący powinni pamiętać. Jednym z takich kosztów, które ponosi zazwyczaj sprzedający, jest sporządzenie świadectwa charakterystyki energetycznej budynku. Jest to dokument obowiązkowy, który musi zostać przekazany kupującemu wraz z nieruchomością. Koszt jego uzyskania waha się zazwyczaj od kilkuset do tysiąca złotych, w zależności od wielkości i specyfiki lokalu.
Kolejnym potencjalnym wydatkiem, szczególnie dla kupującego, są koszty związane z uzyskaniem kredytu hipotecznego. Banki zazwyczaj wymagają wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, co generuje dodatkowy koszt. Do tego dochodzą opłaty za przygotowanie dokumentacji kredytowej, ubezpieczenie kredytu, a także prowizja bankowa. Wszystkie te elementy składają się na całkowity koszt nabycia nieruchomości, który może być znacząco wyższy od samej ceny zakupu mieszkania.
Sprzedający, chcąc zwiększyć atrakcyjność swojej oferty, może również ponieść koszty związane z remontem lub odświeżeniem mieszkania, profesjonalną sesją zdjęciową, czy nawet z usługami home stagingu. Chociaż nie są to koszty bezpośrednio związane z transakcją notarialną, mogą one znacząco wpłynąć na szybkość sprzedaży i osiągniętą cenę. Z kolei kupujący, jeśli planuje sprzedaż mieszkania w niedalekiej przyszłości, może chcieć uwzględnić w swoich kalkulacjach potencjalne przyszłe koszty związane z odsprzedażą, w tym ewentualne podatki czy koszty remontów.
Podatek od czynności cywilnoprawnych kto płaci w transakcji
Podatek od czynności cywilnoprawnych, potocznie zwany PCC, jest jednym z kluczowych obciążeń finansowych w transakcjach dotyczących nieruchomości. W przypadku sprzedaży mieszkania, ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych jasno określa, kto jest zobowiązany do jego zapłaty. Zgodnie z przepisami, obowiązek ten spoczywa na kupującym. Stawka podatku wynosi zazwyczaj 2% od wartości rynkowej nieruchomości, która jest ustalana na podstawie ceny wskazanej w akcie notarialnym. Kupujący jest zobowiązany do złożenia deklaracji PCC-3 w urzędzie skarbowym w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy oraz do zapłaty należnego podatku.
Notariusz w trakcie sporządzania aktu notarialnego pełni rolę płatnika podatku. Oznacza to, że pobiera od kupującego kwotę podatku wraz z należnymi opłatami i przekazuje ją niezwłocznie do urzędu skarbowego. Dzięki temu kupujący jest zwolniony z obowiązku samodzielnego składania deklaracji i dokonywania przelewu. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, które eliminuje ryzyko popełnienia błędu przez kupującego.
Istnieją jednak pewne sytuacje, w których sprzedaż nieruchomości może być zwolniona z PCC. Jednym z takich przypadków jest nabycie nieruchomości ze środków pochodzących z funduszy celowych, np. z programów wsparcia budownictwa mieszkaniowego. Zwolnienia te są jednak ściśle określone w przepisach i wymagają spełnienia konkretnych warunków. Warto również pamiętać, że kupując mieszkanie na rynku pierwotnym od dewelopera, który jest płatnikiem VAT, transakcja ta nie podlega PCC, ponieważ VAT jest już wliczony w cenę.
Wnioski dotyczące podziału kosztów notarialnych przy sprzedaży mieszkania
Podsumowując kwestię ponoszenia kosztów notarialnych przy sprzedaży mieszkania, kluczowe jest zrozumienie, że choć prawo wskazuje na kupującego jako stronę domyślnie odpowiedzialną za większość opłat, to faktyczny podział kosztów jest często przedmiotem negocjacji między sprzedającym a kupującym. Najczęściej kupujący pokrywa koszty taksy notarialnej, opłat sądowych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). Sprzedający natomiast, oprócz potencjalnego podatku dochodowego (jeśli sprzedaż następuje przed upływem pięciu lat od nabycia), zazwyczaj ponosi koszt świadectwa charakterystyki energetycznej.
Jednakże, w celu uniknięcia nieporozumień i zapewnienia płynności transakcji, wszelkie ustalenia dotyczące podziału kosztów powinny zostać jasno i precyzyjnie spisane w umowie przedwstępnej. Taki dokument stanowi prawną podstawę do rozliczeń i chroni obie strony przed ewentualnymi sporami w przyszłości. Warto również pamiętać o innych kosztach towarzyszących sprzedaży, takich jak opłaty bankowe dla kupującego czy ewentualne koszty remontów i marketingu dla sprzedającego, które mogą mieć wpływ na ostateczny bilans transakcji.
Profesjonalne doradztwo prawne lub podatkowe może okazać się nieocenione w procesie sprzedaży mieszkania. Specjalista pomoże w zrozumieniu wszystkich aspektów prawnych i finansowych, a także w prawidłowym sporządzeniu dokumentacji, co pozwoli na bezpieczne i korzystne dla obu stron zakończenie transakcji. Pamiętaj, że dokładne zapoznanie się z przepisami i otwarta komunikacja z drugą stroną transakcji to podstawa udanej sprzedaży nieruchomości.





